(พ.ศ. ๑๗๙๒-๑๙๘๑)
อาณาจักร กัมพูชา มีความเจริญถึงขีดสุดในพุทธศตวรรษที่ ๑๕-๑๘ โดยได้แผ่อิทธิพลทางการเมืองและวัฒนธรรมครอบคลุมถึงดินแดนภาคตะวันออกเฉียง เหนือ ภาคใต้ตอนบน และภาคกลางของไทย ตลอดถึงบริเวณที่เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมทวารวดีเดิม อิทธิพลของวัฒนธรรมเขมรซึ่งนับถือพระพุทธศาสนาลัทธิมหายาน และศาสนาพราหมณ์-ฮินดู จึงแพร่เข้ามาแทนที่
